Simptomi bulimije:
- Nekontrolisano prejedanje;
- Konzumiranje velikih obroka za kratko vreme;
- Biti na strogoj dijeti, a zatim se prejedati;
- Jesti u tajnosti;
- Praviti zalihe brze hrane kod kuće;
- Prisilno izazivanje povraćanja;
- Korišćenje laksativa i diuretika zbog kontrole telesne težine;
- Preterana fizička aktivnost;
- Opsesija telesnom težinom;
- Loše mišljenje o svopstvenom telu i nisko samopouzdanje;
- Stalne promene raspoloženja i depresija;
- Slabost i umor;
- Udaljavanje od porodice i prijatelja, sve dublja izolacija i povučenost.
I anoreksija i bulimija mogu biti praćene prekomernim treninzima- osoba vežba do tačke u kojoj to počinje da ima razarajući efekat na njeno zdravlje. Kroz sport, pacijent pokušava da se oslobodi energije dobijene hranom ili čak trenira kako bi sebi dozvolio da jede.
Osnovni zdravstveni problemi koji prate bulimiju su:
- Gubitak zuba;
- Bolesti desni, čirevi u ustima;
- Nedostatak minerala;
- Mentalni poremećaji;
- Oslabljen imunitet;
- Poremećaji srčanog ritma;
- Oštećenje jednjaka;
- Neredovne menstruacije;
- Oštećenje jetre i bubrega.
Lečenje
U nekim slučajevima, kada dođe do pozitivnih promena u životu bulimičara, koje povećavaju samopouzdanje, bulimija može nestati bez lečenja, ali lečenje je obično potrebno. Pošto je ovaj poremećaj u ishrani izazvan socijalnim i psihološkim faktorima, pored niskog samopouzdanja, lečenje zahteva psihoterapiju.
U prvoj fazi, pacijent se uči da jede normalno i da se stalno toga pridržava, izbegavajući situacije koje dovode do prejedanja. Takođe, potrebno je da nauči da se oslobodi stresa drugim metodama, a ne hranom. U drugoj fazi, bulimičar treba da postane svestan da osim sopstvenog tela ima i druge vrednosti. Grupna terapija je takođe pokazala pozitivan efekat. Lečenje bulimije je dug proces, u proseku se izleči 80% pacijenata, ali većina njih i dalje ostaje stalno fokusirana na svoju težinu i hranu tokom čitavog života.